اگر مثلث بر قاعده اش قرار گیرد نمادی است از ایستایی و توازن، پایدارترین شکل هندسی است و مثل یک کوه استوار به نظر می رسد به واسطه زوایای تیزی که دارد سطحی مهاجم و شکلی ستیزنده به خود می گیرد به دلیل وجود نقطه رأس که انرژی و نیروی شکل را به بیرون منتقل می کند، خطر و دلهره را سبب می شود.


مثلث شخصیتی تهاجمی، برنده و صریح دارد. مثلث در عین حال نمادی از تفكر و روشنایی است و به سرعت دگروگون می شود. مثلث متساوی الاضلاع بیانگر الوهیت و هماهنگی و تناسب می باشد.
 


این نماد به عدد 3 اشاره دارد و بدون ارتباط با سایر شکل های هندسی به طور کامل قابل فهم نیست. در واقع تمام اشکال را می توان از طریق ترسیم خطوطی از مرکز به زوایای آنها به مثلثاتی تقسیم کرد. مثلث تشکیل دهنده قاعده هرم است.
اگر مثلث روی یکی از راس های خود بایستد نشانگر تزلزل و ناپایداری است. همچنانکه هر زایشی با تقسیم صورت می گیرد، بشر نیز قابل مقایسه با مثلث متساوی الاضلاعی است که به دو مثلث قائم الزاویه تقسیم شده است که افلاطون در کتاب « تیمایوس » آن را نشانی از زمین می داند. تغییر مثلث متساوی الاضلاع به مثلث قائم الزاویه به طور ضمنی بیان کننده خسرانی است که حاصلش از دست رفتن تعادل می باشد.



هر مثلث به عنصری خاص مربوط می شود:
1) مثلث متساوی الاضلاع با زمین
2) مثلث قائم الزاویه با آب
3) مثلث مختلف الاضلاع با هوا
4) مثلث متساوی الساقین با آتش

مثلث متساوی الساقینی که زاویه راس آن 180 درجه باشد حاوی ارقام با معنایی است و هماهنگی خاصی در خود دارد.
مثلثی که راس آن به سوی بالا باشد نمادی از آتش و نیز جنس مذکر است و همین مثلث با راسی رو به پایین نمادی از آب و جنس مونث می باشد.



«مهر سلیمان» از دو مثلث معکوس تشکیل می شود که نمادی است از عقل بشر.
مثلث متساوی الاضلاع در سنن یهودیان نمادی از خداست که نباید نامش بر زبان رانده شود.
مثلث که با خورشید و گندم در رابطه است نمادی از باروری می باشد. مثلث با همین معنا اغلب توسط هندیان، یونانیان و رومیان در قرنیزهای تزیینی ساختمان ها بکار رفته است.
مثلث سنتی و کلاسیک مثلثی است که زاویه راس آن 36 و هر یکی از زوایای قاعده اش 72 درجه باشد.
عدد 36 نماینده یکپارچگی کیهان، تلاقی عناصر اربعه و تحولات چرخشی دوران هاست. مشتقات این عدد بیان کننده رابطه سه جانبه میان آسمان و زمین و بشر هستند. 36 همچنین برابر است با اندازه مربعی که هر ضلع آن 9 باشد و به طور تقریبی برابر با دایره ای است که قطر آن 12 باشد. هم دایره و هم سال شمسی هر دو به 360 قسمت می شوند. اغلب دوره های کیهانی مضرب هایی از رقم 360 هستند.



در ردیف شکل های هندسی بعد از مثلث متساوی الاضلاع، مربع و آن گاه کثیر الاضلاع پنچ پر  بر می آیند. از طریق تریم مثلثی در هریک از اضلاع پنچ بر، شکل پنج خانه ای ایجاد می شود که به معنای هماهنگی جهانی است. این شکل اغلب به عنوان طلسمی برای محافظت در برابر چشم زخم و بلاای بد بکار می رود. مثلث همچنین کلید هندسه و مبنای تقسیم طلای (زرین) است که به همین خاطر بدان تناسب الهی نام داده اند.





علاوه بر اهمیتی که فیثاغورسیان برای مثلث قائل اند، این شکل در علم کیمیا به معنای آتش و قلب می باشد. در این رابطه در نظر  داشتن  رابطه میان مثلث ایستاده (راس بالا) و مثلث واژگون (راس پایین) قابل اهمیت است; زیرا دومی انعکاس است از اولی و در معنایی وسیعتر نمادی است از طبیعت الهی و بشری مسیح و به عبارت دیگر نمادی است از کوه و غار.
ترکیب متعادل دو مثلث و تشکیل 6 گوسه (ستاره داوود) نشانی از گسترش و تجلی است. جریان فراماسونری اهمیت زیادی به نماد مثلث می داد و آن را دلتای درخشان می نامید که منظور از آن نه دلتای رودخانه بلکه حرف بزرگ یونانی دلتا () بود. در مثلث فراماسونری، قاعده به مغنای دوام و امتداد و اضلاع که در هم می پیوستند نشانه هایی از روشنایی و تاریکی بودند که همراه با قاعده ساختمان سه گانه ک