بخوان به نام گل سرخ، در صحاری شب،

که باغ ها همه بیدار و بارور گردند

بخوان، دوباره بخوان، تا کبوتران سپید

به آشیانه ی خونین دوباره برگردند

بخوان به نام گل سرخ، در رواق سکوت

که موج و اوج طنینش ز دشت ها گذرد؛

پیام روشن باران،

زبام نیلی شب،

که رهگذر نسیمش به هر کرانه برد.

ز خشک سال چه ترسی!

ـ که سد بسی بستند:

نه در برابر آب،

که در برابر نور

و در برابر آواز و در برابر شور .....

در این زمانه ی عسرت،

به شاعران زمان برگ رخصتی دادند

که از معاشقه ی سرو و قمری و لاله

سرودها بسرایند ژرف ت

من تنهـــــــایی را دوســــت دارم...

تنها که باشی3 روز یه بار موبایلت رو می زنی تو شارژ..

تنها که باشی قهوه ات هرگز سرد نمی شود ...

تنها که باشی دیرتر شب می شَود ...

تنها که باشی همه خُوشحآلنَد ...

تنها که باشی کسی زیر آّبتُ نمیزند ...

تنها که باشی موهایَت رآ مُرتب نمی کنی ...

تنها که باشی شیشه عَطرِت پربآقی می ماند ...

.



تنها که باشی هیچ چیز خنده دار نیست . . . !